ਬੀਬੀ ਤਰਵਿੰਦਰ ਕੌਰ ਖਾਲਸਾ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਸੱਚ ਕਿਹਾ।
ਕੌਮਾਂ ਤੋਪਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ – ਆਰਾਮ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਰਦੀਆਂ ਨੇ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਕੌਮ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਕੇ ਸਿਰਫ ਸੁੱਖ-ਸਹੂਲਤਾਂ, ਅਹੁਦਿਆਂ ਤੇ ਨਿੱਜੀ ਫਾਇਦਿਆਂ ‘ਚ ਉਲਝ ਜਾਂਦੀ ਐ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਰੂਹ ਮਰ ਜਾਂਦੀ ਐ।
ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਐ ਕਿ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਵੀ ਸੰਤ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲਿਆਂ ਅੱਗੇ ਕਰੋੜਾਂ ਦੀਆਂ ਆਫਰਾਂ, ਪ੍ਰਭਾਵ, ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਰੱਖੀ… ਬਸ ਸ਼ਰਤ ਇੱਕ ਸੀ – ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਨਾ ਖੜ੍ਹੋ, ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹੱਕਾਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਧਾਰਮਿਕ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਤੇ ਸਿੱਖ ਪਛਾਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਾ ਕਰੋ।
ਪਰ ਸੰਤ ਜੀ ਨੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜੁੱਤੀ ਦੀ ਨੋਕ ‘ਤੇ ਰੱਖਿਆ। ਉਹ ਵਿਕੇ ਨਹੀਂ, ਜੂਝ ਕੇ ਸ਼ਹੀਦੀ ਪਾਈ। ਅੱਜ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਤੋਂ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਪਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਖੌਫ ਆਉਂਦਾ ਐ।
ਇਹੀ ਗੱਲ ਔਰੰਗਜ਼ੇਬ ਵੇਲੇ ਵੀ ਸੀ। ਉਹ ਵੀ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੂੰ ਅਨੰਦਪੁਰ ‘ਚ ਰਹਿਣ, ਕੀਰਤਨ ਕਰਨ, ਦਰਬਾਰ ਲਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਸੀ… ਬਸ ਖਾਲਸੇ ਨੂੰ ਜੰਗੀ ਰੂਹ ਨਾ ਦਿਓ, ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਨਾ ਖੜ੍ਹੋ।
ਪਰ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਸਮਝੌਤਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਖਾਲਸਾ ਪੰਥ ਸਿਰਜਿਆ, ਜੋ ਅੱਜ ਤੱਕ ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਖੜ੍ਹਾ ਐ।
ਅੱਜ ਵੀ ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਹੀ ਪਰੀਖਿਆ ਐ।
ਜੇ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਕੁਰਸੀਆਂ, ਸਹੂਲਤਾਂ ਤੇ ਨਿੱਜੀ ਫਾਇਦਿਆਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ, ਆਪਣੇ ਹੱਕ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਰ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵੀ ਉਸੇ ਰਾਹ ‘ਤੇ ਤੁਰ ਪਏ ਜਿੱਥੇ ਕੌਮਾਂ ਮਰਦੀਆਂ ਨੇ।
ਇਸ ਲਈ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਿੱਖ ਕੌਂਸਿਲ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਮੇਰਾ ਫਰਜ਼ ਬਣਦਾ ਐ ਕਿ ਮੈਂ ਵੀ ਉਹੀ ਰਾਹ ਚੁਣਾਂ ਜੋ ਸੰਤ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਤੇ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ –
ਨਾ ਝੁਕਣਾ, ਨਾ ਵਿਕਣਾ, ਨਾ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨਾ… ਸਿਰਫ ਸੱਚ ਤੇ ਸਿੱਖ ਪਛਾਣ ਦੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਨਾ।
ਗੁਰੂ ਪੰਥ ਕਾ ਰਾਜ ਹੋਵੇ,
ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕਾ ਖਾਲਸਾ, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਕੀ ਫਤਿਹ।
ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ, ਤੱਥਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ, ਤੇ ਸਾਫ਼ ਸਟੈਂਡ ਨਾਲ ਖਤਮ।
ਜਵਾਬ: ਸੁਰਜੀਤ ਕੌਰ ਸਾਰੰਗ
ਮੈਂਬਰ, ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਿੱਖ ਕੌਂਸਿਲ
