ਵਾਹ! 😊 ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਹਣੀ ਅਤੇ ਡੂੰਘੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਨੀਂਦ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸੁਚੇਤ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨੀਂਦ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਮੌਤ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸੁਚੇਤ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਰਾਹਤ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਮੌਤ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਨੀਂਦ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸੁਚੇਤ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 😊
ਇਹ ਗੱਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੋਚਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘਾਈ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਖ਼ਾਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਆਈ ਹੈ?
ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੁਚੇਤ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਰਾਹਤ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨੀਂਦ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਮੌਤ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੁਚੇਤ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ।
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੁਚੇਤ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੌਤ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਨੀਂਦ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀ ਸੁਚੇਤ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 😊
ਸੁਰਜੀਤ ਸਾਰੰਗ
ਮੈਂਬਰ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਿੱਖ ਕੌਂਸਿਲ
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ 18
+918130660205